Селон чĕлхи

Селон чĕлхи
Тӑван ячӗ:	паллă мар
Патшалӑхсем:	Литва, Латви
Регионсем:	Селия
Статус:	çухалнă чĕлхе
Ҫухалнӑ:	XIV ĕмерĕн варри
Классификаци
Категори:	Еврази чĕлхисем
	Индоевропа йышĕ Балти турачĕ Тухăç Балти ушкăнĕ
Чӗлхе кочӗсем
ISO 639-1:
ISO 639-2:
ISO 639-3:	sxl
	Ҫавӑн пекех пӑхӑр: Проект:Лингвистика

Село́н чĕлхи^[1] (çаплах сели́ ^[2]; лат. sēļu valoda, лит. sėlių kalba) — селсен (селон) балти чĕлхи. XIV ĕмĕрĕн варрине çити Селонире: Даугава юханшывран кăнтăралла (кăнтăр-тухăç Латви, çурçĕр-тухăç Литва) сарăлнă пулнă, Селпилс тĕп хула шутланнă. Латыш тата литва чĕлхисем хĕссе кăларнă, вырăнти калаçусенче, ономастикăра юлнă.

Истори тата ареал

Лингвистикологи

Морфологи

Селон гидронимĕсен çакнашкал аффикссем : -aj- (Almajà, Indrajà, Kamajà, Lakajaĩ), -uoj- (Lazduojà, Zadúojas), -as-/-es- (Čẽdasas, Svė́dasas, Zãrasas, Bradesà, Laukesà), -ēt- (Barškėtà, Drisvėtà), -īkšt- (Anykštà, Lúodkštis) Дини П. Балтийские языки. — М.: ОГИ, 2002. — ISBN 5-94282-046-5</ref>.

Асăрхавсем

↑ Дини П. Балтийские языки. — М.: ОГИ, 2002. — ISBN 5-94282-046-5
↑ Топоров В. Н. Балтийские языки // Языки мира. Балтийские языки. — М.: Academia, 2006. — ISBN 5-87444-225-1

Литература

Дини П. У. Балтийские языки / Под ред. и с предисл. В. Н. Торопова, пер. с итал. А. В. Тороповой. — М.: ОГИ, 2002. — ISBN 5-94282-046-5
Топоров В. Н. Балтийские языки // Языки мира. Балтийские языки. — М.: Academia, 2006. — ISBN 5-87444-225-1
Kabelka J. Baltų filologijos įvadas. — Vilnius: Mokslas, 1982. — P. 81—85. — 150 p.

Каçăсем

Балтийские языки в Реестре языков мира

[1] Дини П. Балтийские языки. — М.: ОГИ, 2002. — ISBN 5-94282-046-5

[2] Топоров В. Н. Балтийские языки // Языки мира. Балтийские языки. — М.: Academia, 2006. — ISBN 5-87444-225-1

[1]

[2]

п • с • т Балти чĕлхисем
прабалти чĕлхи † (прачĕлхе)
Тухăç	земгал † • селон † • литва (диалектсем) • латыш (диалектсем • латгал)

Анăç	прус † • ятвяг † • курш † • помор-балти † • галинд †

Тăнăвар-ока	голядь †
^† — çухалнă, пайланнă е улшăннă чĕлхесем.