Чурина Анна Валерьевна

Анна Чурина
	Анна Чурина
Çуралнă чухнехи ят	Анна Валерьевна Чурина
Çуралнă вăхăт	1978, утă, 23
Çуралнă вырăн	Лесной[d], Свердловск облаçĕ, Раççей Федерациллĕ Социализмлă Совет Республики, СССР;
Гражданлăх	Раҫҫей Федерацийӗ
Професси	актриса
IMDb	ID 1651354
Сайт	churina.com(выр.)
	Медиафайлы на Викиампар

А́нна Вале́рьевна Чу́рина (1978, утă, 23, Свердловск-45, халĕ Лесной хула, Свердловск облаçĕ çур.) — раççей кино, театр, телекурав актриси.

Биографи

1978 çулхи утăн 23-мĕшĕнче Свердловск-45 хулара çуралнă. Чулхулари лингвистика университечĕн ютçĕр чĕлхисен факультетĕнче вĕренсе тухнă, модель-бизнесĕнче ĕçленĕ, каярахпа ВГИК-ра (С. Соловьёвăн ăста лаççи) пĕлӳ илнĕ.

"Ревизор. Версия. Incognito из Рима" (Н. Гоголь, "Ревизор"), реж. Н. Мишкина
«37 открыток» (М. Маккивер, «Открытки из Европы»), реж. Кшиштоф Занусси^[2]
«Солнечные мальчики» (П. П. Пазолини, «Affabulazione»), реж. Татьяна Стрельбицкая
«Предательство» (Пинтер Гарольд пьеси), реж. В. Мирзоев^[3]^[4]
«Акакий А. Башмачкин» («Шинели» повеçĕ тăрăх, Н. В. Гоголь, Олег Богаевăн пьеси, Владимир Мирзоев лартнă) — Шинель
«Иванов» (А. П. Чехов, режиссёр Алексей Остроумов)
«Мудрец» (А. Н. Островский, режиссёр Наталья Орлова, Владимир Мирзоев лартнă)