Аморей чĕлхи

Аморей чĕлхи
Тӑван ячӗ:	сутий чĕлхи
Патшалӑхсем:
Регионсем:	Çывăх Тухăç
Официаллӑ статус:	Ватă Вавилон патшалăхĕ
Йӗркелекен:	çук
Статус:	çухалнă
Ҫухалнӑ:	П. эрч. II пинçуллăх
Классификаци
Категори:	Еврази чĕлхисем
	Афрази макройышĕ Семит йышĕ Анăç семит турачĕ Варринчи семит кĕçĕн турачĕ Çурçĕр-анăç семит мăн ушкăнĕ
Чӗлхе кочӗсем
ISO 639-1:	—
ISO 639-2:	—
ISO 639-3:	—
	Ҫавӑн пекех пӑхӑр: Проект:Лингвистика

Аморей чĕлхи — çывăхтухăç народ аморей (аморит) халăхĕ пупленĕ семит чĕлхисен йышĕнчи авалхи çухалнă чĕлхе. П. эрч. III — II пинçуллăхсенче калаçнă. Çаплах аморит чĕлхи ятпа паллăскер.

Тĕпчени

Аморей чĕлхине Вавилона аморейсем тытса тăнă вăхăтри савăл çырăвĕпе аккадла харпăр ячĕсене çырса хăварнипе кăна пĕлеççĕ, çаплах вĕсене мари, мукиш тата, сахалтарах, икĕпат çăлкуçĕсенче тупнă.

Çав. пекех

Угарит чĕлхи

Литература

Andrason Alexander, Vita Juan-Pablo. Amorite: A Northwest Semitic language? // Journal of Semitic Studies 63/1 (2018): 19-58
D. Cohen, Les langues chamito-semitiques, CNRS: Paris 1985.
I. Gelb, «La lingua degli amoriti», Academia Nazionale dei Lincei. Rendiconti 1958, no. 8, 13, pp. 143–163.
H. B. Huffmon. Amorite Personal Names in the Mari Texts. A Structural and Lexical Study, Baltimore 1965.
Remo Mugnaioni. «Notes pour servir d’approche à l’amorrite» Travaux 16 — La sémitologie aujourd’hui, Cercle de Linguistique d’Aix-en-Provence, Centre des sciences du langage, Aix-en-Provence 2000, p. 57-65.
M. P. Streck, Das amurritische Onomastikon der altbabylonischen Zeit. Band 1: Die Amurriter, Die onomastische Forschung, Orthographie und Phonologie, Nominalmorphologie. Alter Orient und Altes Testament Band 271/1, Münster 2000.