Вайпут

Ку терминӑн урӑх пӗлтерӗшсем пур, Вайпут (пĕлтерĕшсем) пӑхӑр.

XVII ĕмĕрти мускав вăйпучĕ.

Вăйпут — çарти пуçлăх (çарпуç) — рать вăйпучĕ, хăш чухне тытсапырамçă (патшалăх ĕçченĕ) — вырăнти вăйпут, тепĕр чухне пĕр çĕрти администрациллĕ-территориллĕ виçен тата территори принципĕпе хĕсмете тăратакан вăрçă йĕркеленĕвĕсен (çарăн) администраципе вăрçă функцисене тытса пыни.

Çав. пекех

• Разряд кĕнекисем
• Вăйпут влаçĕ
• Вăйпут (Литва Аслă кнеçлĕхĕ)

Литература

• Успенский, Гаврила. Опыт повествования о древностях русских. Харьков, 1818.
• Шаблон:ВТ-ТСД
• Воевода, в России // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907.
• Алексушин Г. В. Во главе Самары. Самара: Самарский дом печати, 1999.
• Семенов О. В. Становление и эволюция системы местного управления на Урале во второй половине XV — первой половине XVII в. Екатеринбург, 2006.
• Наказы Сибирским воеводам в XVII веке. Исторический очерк. Составил преподаватель Ташкентской женской гимназии Кулешов В. Издание второе, иждивением Г. В. Юдина. Типография Я. А. Иванченко. Болград. 1894.

Каçăсем

• Воевода, в Польше // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907.
• Воевода (на сайте Международной военно-исторической ассоциации)2012 ҫулхи Ҫу уйӑхӗн 7-мӗшӗнче архивланӑ.
• Шаблон:Cw