Шел



Шел (перс. شال, санскр. साडी)[1] — çыхнă е тĕртнĕ пысăк тутăр.
Кун-çулĕ[тӳрлет | кодне тӳрлет]
XV ĕмĕрте Кашмирте пĕрремĕш шелсене — уртса ямалла тăваткал пашмина (вĕсене виçкĕтесле хуçлатса пуç çине тăхăннă) — тума тытăннă, вĕсем пĕтĕм пӳне хупланă.
Европăра[тӳрлет | кодне тӳрлет]

Францире кашемир шелĕсемпе I Наполеонăн Икĕпат харçи (1798—1799) хыççăн çӳреме тытăннă. Унăн пĕрремĕш арăмĕ, Жозефина Богарне, хăйĕн гардеробĕнче 400 яхăн шел тытнă, кашнийĕ ылтăн çӗрӗ витĕр тухма пултарнă. Вĕсене вăл кӗпе çине уртса та, витĕнсе те çӳренĕ, хăйĕн йыттине выртма сарса панă иçмасса.
Раççейре[тӳрлет | кодне тӳрлет]

Çав вăхăтрах шелсене Раççейре те тума тытăннă. Чи малтанхи тутăрсем ĕнчĕ пекреххисем пулнă, каярахпа вĕсене вырăс халăх мотивĕсемпе çыхăнтарнă.
Çавăн пекех[тӳрлет | кодне тӳрлет]
Асăрхавсем[тӳрлет | кодне тӳрлет]
- ^ Shawl: The American Heritage Dictionary of the English Language Архивленĕ 5 Чӳк уйӑхӗн 2007 çулта.
Вуламалли[тӳрлет | кодне тӳрлет]
- Шел, çăм тĕртевĕ // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907.
Каçăсем[тӳрлет | кодне тӳрлет]
- Ĕнчĕ шелĕсем
- Siol Fagu — Уэльс шелĕсем Архивленĕ 29 Юпа уйӑхӗн 2009 çулта.
- Чĕнтĕр шелсем Архивленĕ 31 Пуш уйӑхӗн 2022 çулта.