Гумилёв Лев Николаевич

«Википеди» ирĕклĕ энциклопединчи материал
Гумилёв_Л.Н.

Лев Николаевич Гумилёввырăс ăсчахĕ, историк-этнолог, истори тата географи ăслăлăх доктăрĕ, сăвăç, фарси чĕлхин тăлмачĕ. Этногенезăн пассионарлă теорийĕн никĕсне хунă. Патша Салинче 1912 çулхи юпа, 1 çуралнă. 1992 çĕртме, 15 Санкт-Петербург куçĕсене ĕмĕрлĕхех хупнă. Ашшĕ-амăшĕ сăвăçсем: Гумилёв Николай Степанович, Ахматова Анна Андреевна.

Кун-çулĕ[тӳрлет]

Патша Салинче 1912 çулхи юпан 1-мĕшĕнче çуралнă. Николай Гумилёвпа Анна Ахматова сăвăçсен ывăлĕ ( ăрат йывăççине пăхăр).

. Ачалăхра мамакăш патĕнче, Тĕвер кĕпернинчи Бежец уесĕн Слепнево именинче çитĕннĕ.

1917 - 1929 çулсенче Бежецкре пурăннă. 1930 ç. Ленинграда куçса каять. 1930—1934 çç. Саянсенче, Памир çинче тата Крымра экспедицире çӳренĕ. 1934 çултанпа Ленинград университетĕнчи истори факультетĕнче вĕренет. 1935 ç. университетран кăларса янă тата аресленĕ, анчах та тепĕртакран ирĕке тухнă. 1937 ç. ЛПУ-на тавăрнă.

Л.Н.Гумилёвăн тĕп ĕçĕсем[тӳрлет]

Л.Н.Гумилёвăн статьисемпе интервьювĕсем[тӳрлет]

Л.Н. Гумилёв. Может ли произведение изящной словесности быть историческим источником? (Опубликовано // Рус. литература. - 1972. - N 1. - С. 73-82.)