Уран-234

«Википеди» ирĕклĕ энциклопединчи материал

Ура́н-234 (акăл. uranium-234), историллĕ ячĕ ура́н иккĕ (лат. Uranium II, UII) символпа палăртаççĕ — 92 атомла номĕрлĕ уран элементăн 234 массăллă хисеплĕ радиохастар изотопĕ. уран-234 çутçанталăкри хутăшри шайĕ 0,0055(2) %[1]. Уран-ради радиохастар кил-йышне (4n+2) кĕрет. 1939-мĕш çулта Шаблон:Не переведено[2] уçнă. Нуклидăн 1 г радиохастарлăхĕ 230,22 МБк яхăн.

Пулнипе арканни[тӳрлет]

Уран-234 çак арканусем хыççăн пулать:

\mathrm{^{234}_{93}Np}\rightarrow\mathrm{~^{234}_{92}U} + e^+ + {\nu}_e;
\mathrm{^{234}_{91}Pa} \rightarrow \mathrm{^{234}_{92}U} + e^- + \bar{\nu}_e;
\mathrm{^{238}_{94}Pu} \rightarrow \mathrm{^{234}_{92}U} + \mathrm{^{4}_{2}He}.


Урана-234 çапла майсемпе арканать:

  • α-аркану хыççăн 230Th таран (пулаяслăхĕ 100 %[1], аркану хăватлăхе 4 857,7(7) кэВ[3]):
\mathrm{^{234}_{92}U} \rightarrow \mathrm{^{230}_{90}Th} + \mathrm{^{4}_{2}He};

вĕçсе тухакан α-пайăркасен хăвачĕ 4 722,4 кэВ (28,42 % ) тата 4 774,6 кэВ (71,38 %)[4].

\mathrm{^{234}_{92}U} \rightarrow \mathrm{^{206}_{80}Hg} + \mathrm{^{28}_{12}Mg}.
\mathrm{^{234}_{92}U} \rightarrow \mathrm{^{210}_{82}Pb} + \mathrm{^{24}_{10}Ne};
\mathrm{^{234}_{92}U} \rightarrow \mathrm{^{208}_{82}Pb} + \mathrm{^{26}_{10}Ne}.


1953 çулта В.В.Чердынцевпа П.И.Чалов 238U тата 234U хытă фазăран шĕвек фазăна куçнă чухне пайланнине палăртнă. Çавăнпа гидросферăрă 234U/238U (хастарлăхĕпе шутласан) 1-рен пысăрах. Çак пулăма Патшалăх открытисен реестăрĕнче "Чердынцев-Чалов эффекчĕ" ятпа çырса хунă [6]. Халĕ çак пулăма гидогеологиче анлăн усă кураççĕ [7], [8].

Асăрхавсем[тӳрлет]

  1. ^ Цитатăланă чухнехи йăнăш Неверный тег <ref>; для сносок Nubase2003 не указан текст
  2. ^ Волков В. А., Вонский Е. В., Кузнецова Г. И. Выдающиеся химики мира. — Высшая Школа.
  3. ^ Цитатăланă чухнехи йăнăш Неверный тег <ref>; для сносок AME2003 не указан текст
  4. ^ Свойства 234U на сайте IAEA (International Atomic Energy Agency)
  5. ^ 1 тата 2 S. P. Tretyakova, Yu. S. Zamyatnin, V. N. Kovantsev, Yu. S. Korotkin, V. L. Mikheev and G. A. Timofeev (1987). «Observation of nucleon clusters in the spontaneous decay of 234U». Zeitschrift für Physik A Atomic Nuclei 333 (4): 349–353. DOI:10.1007/BF01299687.
  6. ^ Чердынцев В.В., Чалов П.И. Естественное разделение 234U и 238U // Открытия в СССР (сборник кратких описаний открытий, внесенных в Государственный реестр СССР). М.: ЦНИИПИ. 1977.
  7. ^ Osmond J.K., Gowart J.B. The theory and uses natural uranium isotopic Variations in hydrology // Atomic Energy Review, 1976. V. 144. P. 621-679.
  8. ^ Чалов П.И., Тузова Т.В., Тихонов А.И. и др. Неравновесный уран как индикатор при изучении процессов формирования и циркуляции подземных вод. // Геохимия. 1979. № 10. С.1499-1507.

Вуламалли[тӳрлет]

  • Чердынцев В.В Уран-234.. — Атомиздат.