Богуславская Зоя Борисовна

	Зоя Богуславская
	выр. Зо́я Бори́совна Богусла́вская
Чӑн ят	выр. Зо́я Бори́совна Богусла́вская
Çуралнă вăхăт	1924 çулхи ака, 16-мĕшĕ
Çуралнă вырăн	Мускав
Вилнĕ вăхăт	2026 çулхи çу, 14-мĕшĕ (102 çул)
Вилнĕ вырăн	Мускав, Раҫҫей;
Гражданлăх	ССРП → РФ
Пăхăнулăх	СССР; Раҫҫей;
Ашшĕ	Борис Львович Богуславский (1899—1985)
Амăшĕ	Эмма Иосифовна Богуславская
Упăшки	1. Георгий Новицкий; 2. Борис Каган (1918—2013); 3. Андрей Вознесенский (1933—2010)
Ачисем	Леонид Борисович Богуславский (1951 çур.)
	Шаблон:Культурăри тата ӳнерти тава тивĕçлĕх орденĕ
	Шаблон:РФ тава тивĕçлĕ культура ĕçлевçи
	Медиафайлы на Викиампар

Богуславская хушаматлӑ урӑх ҫынсем ҫинчен Википедире статьясем пур.

Зо́я Бори́совна Богусла́вская (16.04.1924^[2], Мускав, РСФСР, ССРП — 2026-мĕш çулхи майăн 14-мĕшĕ) — совет/раççей çыравçи, прозăçи тата эссейçи, драматургĕ, литература критикĕ, ӳнер пĕлевçи. Раççейри тата тулашĕнчи культура проекчĕсен авторĕ. РФ тава тивĕçлĕ культура ĕçлевçи (2019), РӲА хисеплĕ пайташĕ.

Биографи

Зоя Богуславская 1924 çулхи акан 16-мĕшĕнче Мускавра çуралнă. Ача чухнех театр, литература сĕмĕнче пулнă. Шкулта вĕреннĕ чухнех çамрăк Зоя драма кĕтесĕ тата литература каçĕсем валли текстсем çырнă.

Килйыш

Ашшĕ — Борис Львович Богуславский (1899—1985), кибернетика тата машинă тăвасси облаçĕнчи ăсчах.
Амăшĕ — Эмма Иосифовна Богуславская, тухтăр.

Хайланисем

Критика

«Леонид Леонов». — М., 1960.
«Драматург і театр: П’єси О. Корнійчука на сценах московських театрів». — Київ, 1961.(укр.)
«Вера Панова: Очерк творчества». — М., 1963.

Проза

…и завтра: повесть. — М., 1967.
Транзитом: повести и рассказы. — М., 1972.
Защита: рассказы, повесть, роман. — М., 1979.
Повести. — 1979.
Посредники: Повести. Роман. — М., 1981.
Близкие: букинистическое издание. — 1988.
Гонки; Транзитом; Защита. — 1988.
Американки. — 1991.
Американки плюс. — 1993.
Зазеркалье: сочинения в двух томах. — 1997.
Веруня и джентльмены: невымышленная повесть // «Юность»: журнал. — М., 2009.
Вымышленное. Том 1: в сборник вошли повести и рассказы «Защита», «Наваждение», «Окнами на юг», «Семьсот новыми» и другие. — 2009.
Невымышленное. Том 2: в сборник вошла художественная публицистика и эссеистика Зои Богуславской, а также литературные портреты писателей и деятелей культуры — Юрия Любимова, Василия Аксёнова, Аллы Демидовой, Аркадия Райкина, Олега Табакова и других. — 2009.
Предсказание: в книгу вошли лучшие повести и рассказы, а также воспоминания и интервью, оставшиеся от встреч с Владимиром Высоцким, Брижит Бардо, Михаилом Барышниковым, Вольфом Мессингом, Вангой, Нэнси Рейган, Марком Шагалом, Олегом Меньшиковым, Михаилом Жванецким и многими другими. — 2009.
Ошибка: рассказ // «Юность»: журнал. — М., 2010.

Драматурги

Контакт: психологическая хроника. — М., 1979.

Чыслани

«Культурăри тата ӳнерти тава тивĕçлĕх» орденĕ (ака, 11, 2024 çул) — тăван çĕршывăн культура тата ӳнер аталнăвне пысăк ӳсĕм кӳнĕшĕн, нумай çул тупăшлă ĕçленĕшĕң^[3].
Раççей Федерацин тава тивĕçлĕ культура ĕçлевçи (ака, 16, 2019 çул) — «çĕршывăн культура тата ӳнер аталнăвне пысăк ӳсĕм кӳнĕшĕн, нумай çул тупăшлă ĕçленĕшĕң^[4]».
Раççей ӳнерĕсен академин хисеплĕ пайташĕ (2019 çул)^[5]

Литература

Асăрхавсем

↑ Умерла вдова Андрея Вознесенского Зоя Богуславская — Ведомости.
↑ Мацуев Н. И. Русские советские писатели: материалы для биографического словаря (1917—1967). — М.: Советский писатель, 1981. — С. 37.
↑ Указ Президента Российской Федерации от 11 апреля 2024 года № 253 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»
↑ Указ Президента Российской Федерации от 16 апреля 2019 года № 175 «О награждении государственными наградами Российской Федерации».
↑ Богуславская Зоя Борисовна. Сайт Российской академии художеств.

Каçăсем