Тамплиерсем

«Википеди» ирĕклĕ энциклопединчи материал
Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici
Христос рыцарĕсен орденĕ, çаплах Соломон Храм рыцарĕсен орденĕ
Templarsign.jpg
Орден пичечĕ
Никĕсленĕ çул 1119–1312 тĕлне
Патшалăх
Пăхăну {{{пăхăну}}}
Шутĕнче {{{шутĕнче}}}
Тĕс Христос çар орденĕ
Роль Паломниксене хӳтĕлесси
Йышĕ 15 000–20 000 сумлă вăхăтра, вĕсенчен 10% рыцарьсем пулнă
Пай
Вырнаçăвĕ {{{вырнаçăвĕ}}}
Витлев {{{витлев}}}
Хӳтĕлевçĕ Бернар Клервоский
Йыхрав Non nobis, Domine, non nobis,sed tuo nomini da gloriam!(Пире мар, Хоспăти, пире мар, хăвăн ятуна чапа кăлар!);Ora et labora!(Кĕлту та ĕçле!)
Сăрăсем Шурă манти çинче хĕрлĕ хĕрес
Марш
Талисман
Кăрал
Вăрçăсем {{{вăрçăсем}}}
Хутшăну Хĕрес харçисем
Уйăру паллисем
Командирсем
Хальхи командир
Паллă командирсем Гуго де Пейн
Жак де Моле
Лондонри Темплти Çавра чиркӳри тамплиерсен мрамор кенотафĕсем.

Тамплие́рсем (фр. templiers «temple» — храм, «храмçăсем») е Христос тата Соломон Храм Рыцарĕсем (лат. Templique Solomonici) — çар йĕркиллĕ малтанхи тĕн орденĕсенчен пĕри.

Ордена 1119 çулта Гуго де Пейн ушкăн рыцарĕсем Пĕрремĕш хĕрес харçи иртсен, çĕнĕ Иерусалим патшалăхне йĕри-тавра çапса аркатнă масальман кӳршĕллĕ тăшманлă вырăнта тĕрек парас, çаплах Иерусалима çĕнсе илнĕ хыççăн европăран килекен нумай пилигрима хӳтĕлес тĕллевпе никĕсленĕ.

Каярах ăна Рим паппи хăй тĕллĕ монах тăванлăх вырăнне хурса официаллă йышăнать.

Соломон храмĕпе çыхăнни[тӳрлет]

Тамплиер орден хĕресĕн пĕр варианчĕ

Хĕрес харçисен тапхăрĕнчи ĕçĕ-пуçĕ[тӳрлет]

Тамплиерсен рыцарь орденĕн пичечĕ. Икĕ юланут чухăнлăха илнĕ йышăнăва е монах-салтак иккĕлĕнĕхне кăтартать.

Финансă ĕç-хĕлĕ[тӳрлет]

Ордена пĕтерсе хуни[тӳрлет]

Франци патшипе Рим паппин вăрттăн калаçăвĕсем[тӳрлет]

Тамплиерсен орденĕн аслă магистрĕсем[тӳрлет]

  1. Гуго де Пейн (1119 — çу, 24, 1136)
  2. Робер де Краон (çĕртме, 1137 — кăрлач, 13, 1149)
  3. Эврар де Бар (1149—1152)
  4. Бернард де Тремеле (çĕртме, 1152 — çурла, 16, 1153)
  5. Андре де Монбар (1153—1156)
  6. Бертран де Бланфор (1156—1169)
  7. Филипп Наблусский (çурла, 1169 — ака, 1171)
  8. Одо де Сент-Аман (1171 — юпа, 8, 1179)
  9. Арно де ла Турружский (1180 — авăн, 30, 1184)
  10. Жерар де Ридфор (1185 — юпа, 4, 1189)
  11. Робер де Сабле (1191 — авăн, 23, 1193)
  12. Жильбер Эраль (1194—1200)
  13. Филипп де Плессье (1200 — чӳк, 1209)
  14. Гильом де Шартр (1209 — çурла, 26, 1219)
  15. Пьер де Монтегю (1219 — кăрлач, 28, 1232)
  16. Арман де Перигор (1232 — юпа, 17, 1244)
  17. Ричард де Бур (1244 — пуш, 9, 1247)
  18. Гийом де Соннак (1247 — нарăс, 11, 1250)
  19. Рено де Вишье (1250 — кăрлач, 20, 1256)
  20. Тома Берар (1256 — пуш, 25, 1273)
  21. Гийом де Боже (13 мая 1273 — май 1291)
  22. Тибо Годен (çурла, 1291—1293)
  23. Жак де Моле (1293 — ака, 13, 1307)

Çавăн пекех пăхăр[тӳрлет]

Вуламалли[тӳрлет]

  1. Гекерторн Ч. У. Тайные общества всех веков и всех стран. Ч.1. — М., 1993.
  2. Байджент М., Лей Р., Линкольн Г. Священная загадка. — С-Пб., 1993.
  3. Коликов К. Иисус и менялы // Знание-сила. — 1996. — № 6. — С. 135—145.
  4. Ле Гофф Ж. Цивилизация средневекового Запада. — М., 1992.
  5. Ли Генри-Чарльс. История инквизиции в Средние века. Т.2. — С-Пб., 1912.
  6. Большая советская энциклопедия. -М., 1934.
  7. Лозинский С. Г. Средневековые ростовщики. -Петроград., 1923.
  8. Лясковская О. А. Французская готика. — М., 1973.
  9. Майе Ж. де. Серебряные копи тамплиеров // Вокруг света. — 1993. — № 4. — С. 40—45.
  10. Поттешер Ф. Знаменитые судебные процессы. — М., 1985.
  11. Черняк Е. Б. Судьи и заговорщики. — М., 1984. — С. 13—17.
  12. Шустер Г. Тайные общества Востока и Запада. -М., 1994.
  13. Рид П. Р. Тамплиеры. — М., 2006.

Каçăсем[тӳрлет]